De prinses met de lange haren

Met nog slechts 1 van de in totaal 20 voorleessessie’s in het verschiet, werd ik mij bewust, dat ik “maar” 17 verslagen heb geschreven. Wellicht dat de trouwe lezers van mijn blog zich al afvroegen of de lol er inmiddels een beetje van af is? Nou nee, dat is zeker niet het geval.  Ook de 18e en 19e keer was het een waar feest om met de kleine M. en haar moeder met de boeken en wat al niet meer aan de slag te mogen gaan.
Maar de begroeting is nog even hartelijk, het dichtdoen van mijn ogen hoort nu bij het ontvangst ritueel, waarna ik vervolgens steevast aan de hand van M. naar haar kamer wordt geloodst. Hier laat ze mij o.a. de fotolijst zien met de foto die van ons is gemaakt. Hij heeft een mooi plekje gekregen.
Vorige week leek het meer een puzzel uurtje dan een (voor)leesuurtje, maar dat mag de pret niet drukken. Samen op de grond de ene na de andere puzzel gemaakt, ondertussen kletsend over haar vader die ook goed schijnt te kunnen puzzelen. Ook hebben we memory gedaan, absoluut geen favoriet van mij, kinderen zijn er altijd heel goed in, maar mijn korte geheugen laat mij steeds weer in de steek en ik bleek tot M.’s grote vreugde, een makkelijk slachtoffer. Van haar moeder begreep ik dat ze niet zo goed tegen haar verlies kan. Het lukt mij niet om een beeld te schetsen van een boze M., ik ken haar alleen maar als het zonnetje in huis en ik besloot dat maar even zo te laten.
Na dik een half uur werd ze toch wel nieuwsgierig naar wat ik aan boeken bij mij had. Ze vroeg of ik het boek over de prinses met de lange haren bij mij had. Ik moest haar teleurstellen, ik heb er naar gezocht in de bibliotheek, maar hij was er niet. Het blijft één van haar favoriete boeken, die we lang geleden hebben gelezen. Ze is hem duidelijk nog niet vergeten. Gelukkig vond ze in mijn tas een paar goede vervangers en zo werd er toch nog gelezen.
Haar moeder heeft haar goed voorbereid dat het er nu echt bijna op zit, ze wist dat ik nog maar één keer zou langskomen. En terwijl ik naar de deur liep, zette ze mijn schoenen netjes naast elkaar voor mij klaar, ik hoefde er alleen nog maar in te stappen. Morgen sluiten we de 20 weken feestelijk af, met o.a. een bezoek aan de kinderboerderij. Ik heb er zin in, het wordt vast heel gezellig.

Reactie's op mijn blog zijn voor mij de kers op de taart, dus leuk als je een reactie achterlaat! Je email adres wordt overigens niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.